Een Duitse herder is een imposante hond met een krachtige uitstraling. Hij is doorgaans zelfverzekerd en sterk op zijn baas gericht. Dit ras is erg goed trainbaar en zeer werklustig. Uitstekende eigenschappen voor een blindengeleidehond. Niet zo gek dus dat de eerste KNGF geleidehond een Duitse herder was.

Uiterlijke kenmerken van de Duitse herder

De Duitse herder is een indrukwekkende, krachtige verschijning met een mooie kleurstelling. Het is een behoorlijk grote hond (schouderhoogte 55-65 cm).

  • Hoofd: Smalle snuit met een stevige kaak, oren staan rechtop.
  • Lichaam: Krachtig lang lichaam met een aflopende achterhand. Sterke en gespierde hond. Lange afhangende staart.
  • Vacht: Dubbele vacht met ondervacht, bestaande uit recht en ruw haar. Aan de hals is de vacht wat langer.
  • Kleuren: Zwart met roodachtige tan of lichtgrijze aftekening. Lichtgrijze ondervacht.
  • Leeftijd: Een Duitse herder wordt gemiddeld 12 jaar tot 13 jaar oud. De meeste -hulphonden gaan met pensioen als zij zo ongeveer 8 jaar oud zijn.
  • Gewicht: Een gezond gewicht voor de Duitse herder loopt uiteen van 22-40 kg. Het verschil tussen teef en reu is wat groter dan bij andere rassen.

Karakter van de Duitse herder

Een goede Duitse herder is van nature kalm, evenwichtig, vol zelfvertrouwen, oplettend en volgzaam. Hij is enorm loyaal en is zeer goed te trainen omdat hij graag gehoorzaamt. Maar een Duitse herder beschikt ook over een waakinstinct en kan soms wat fel reageren.

Intelligent

Deze herder is intelligent en erg gericht op samenwerken met de baas. Dit zijn uitstekende karaktereigenschappen voor een hulphond. Vanwege zijn intelligentie heeft deze hond een zeer duidelijke en consequente opvoeding nodig, maar geen harde hand. Hij is gevoelig voor stemverheffing.

Beschermend en waaks

Van oorsprong is de Duitse herder gefokt om schapen en vee te hoeden en te bewaken. Hij is zeer loyaal aan zijn baas, wat hem een goede waakhond maakt. In zijn drang om te bewaken kan hij echter ook té beschermend worden en dat kan bij de opvoeding tot problemen leiden.

Actief

Een Duitse herdershond heeft een grote werkdrift en moet gedurende dag echt beziggehouden worden. De hond is gelukkig als hij kan werken voor zijn baas. Deze hond is dus met name geschikt voor een baas die een actief leven heeft en veel onderneemt, maar wél een voorspelbare routine heeft, want daar houdt dit ras ook van.

Meld je aan voor de nieuwsbrief en ontvang 4 leuke oefeningen om met je hond te doen

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en ontvang als welkomstcadeau 4 leuke filmpjes waarin onze trainers je stap voor stap uitleggen hoe jij je hond kunt leren om bijvoorbeeld een pootje te schudden of een buiging te maken.

Ik wil mij aanmelden right-arrow  

Vocale herder

Herders zijn vocaal actiever dan labradors en golden retrievers. Ze blaffen meer (vanuit hun waaksheid en werkdrift) en kunnen ook wat meer piepen. Dit is niet altijd wenselijk in een rol als blindengeleidehond, assistentiehond of buddyhond.

Trainbaar

Een Duitse herder is goed te trainen omdat hij slim is en graag werkt. Hij is echter ook gevoelig. Om onwenselijk gedrag te voorkomen, komt de aansturing van een Duitse herder heel precies. Dit maakt het opleiden van dit ras tot hulphond een zorgvuldige klus.

Duitse herder en kinderen

Deze herdershond is over het algemeen goed met kinderen. Hij beschermt ze graag, zeker als ze tot zijn roedel behoren. Dit beschermgedrag kan echter ook de overhand nemen en problemen opleveren. Een Duitse herder kan niet alleen worden gelaten met kleine kinderen (al geldt dit feitelijk voor alle honden).

Gevoelige honden

Hoewel de Duitse herder een imposant voorkomen heeft, is het een gevoelige hond, zeker in puppytijd. Hij is snel onder de indruk van nieuwe dingen en daarom vergt de socialisatieperiode zorgvuldige aandacht. Als een puppypleeggezin van KNGF een herderpup of een kruising herderpup krijgt, houden we daar uiteraard rekening mee bij de begeleiding van gezin en pup.

Beweging

De Duitse herder is een grote hond die veel beweging nodig heeft. Alle KNGF-honden krijgen – ook als zij later bij hun uiteindelijke baas zijn – voldoende tijd en ruimte om dagelijks lekker te rennen en te spelen.

herderpup

KNGF en de Duitse herder

De eerste officieel opgeleide blindengeleidehond was een Duitse herder. Nog altijd maakt dit ras een onderdeel uit van de honden die vandaag de dag worden opgeleid tot geleidehond. Toch is het niet meer het voornaamste ras waarmee KNGF fokt en dat heeft 2 redenen.

De eerste is dat Duitse herders doorgaans minder goed kunnen omgaan met veranderingen dan onze andere rassen. Dit is niet altijd handig, aangezien een helpende hond altijd mee gaat met zijn baas en dus ook in nieuwe situaties terechtkomt. Ook piepen en blaffen Duitse herders meer en is hun speelgedrag vaak wat ruwer. De meeste herders hebben een pittig karakter en zijn gevoelig voor verkeerde aansturing. Lang niet alle mensen zijn in staat om het gedrag van een herder in goede banen te leiden.

De tweede reden is dat het lastig is om herders te fokken of aan te kopen die voldoen aan de zeer strenge gezondheidseisen van KNGF. Het ras kampt helaas met veel erfelijke aandoeningen.

Kruisingen met de Duitse herder

Omdat de Duitse herder overduidelijk wel over karaktereigenschappen beschikt die hem juist geschikt maken als helpende hond, kruisen we dit ras regelmatig met de stabielere en rustigere labradors en golden retrievers. Zo’n kruising kan goed uitpakken.

Duitse herder met de labrador retriever

Een kruising tussen een Duitse herder en labrador retriever heeft het vriendelijke, stabiele karakter en het aanpassingsvermogen van de labrador, maar ook de baasgerichtheid en alertheid van de Duitse herder. Meestal komen hier zwarte pups uit met een kortharige vacht. De honden hebben meestal (half-)hangende oren.

Duitse herder met de golden retriever

Een kruising tussen een Duitse herder en een golden retriever heeft de rust, de vriendelijkheid en het aanpassingsvermogen van de golden retriever, maar ook de baasgerichtheid en alertheid van de Duitse herder. De vacht van een kruising tussen een Duitse herder en een golden retriever kan kort- of half langharig zijn. De vachtkleur is zwart, wolfsgrauw of zwartbruin. Deze kruising heeft (half-)hangende oren en is middelgroot.

Voorkeur Duitse herder

Er zijn KNGF-cliënten die een uitgesproken voorkeur hebben voor Duitse herders en die ook heel goed met dit ras kunnen omgaan. Nu en dan kiezen we daarom toch voor het opleiden van een 100% Duitse herderpup.

Oorsprong van de Duitse herder

De Duitse herder is een veelzijdige hond. Het mag duidelijk zijn dat deze hond zijn oorsprong vindt in Duitsland. Oorspronkelijk werd hij vooral ingezet als bewaker van vee. Eind negentiende eeuw kruiste een kapitein verschillende Duitse schaapsherdershonden om een goede werkhond te creëren. Ook de Schotse herder werd hierbij gebruikt. De Duitse herder is één van de eerste erkende hondenrassen ter wereld.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog vervulde de Duitse herder een belangrijke rol. Hij speurde oorlogsgassen en vermiste personen op en deed dienst als waakhond. Tegenwoordig heeft deze hond vaak een carrière als politiehond, legerhond en reddingshond. En in iets mindere mate dus als blindengeleidehond, assistentiehond of buddyhond PTSS.

Gezondheid van de Duitse herder

Helaas kampt dit ras met veel erfelijke aandoeningen, waardoor het voor KNGF lastig is om een gezonde hond te vinden die past in het eigen fokprogramma.

Erfelijke ziektes die vaker voorkomen bij de Duitse herder zijn:

  • Elleboogdysplasie
  • Heupdysplasie
  • Degeneratieve myelopathie (neurologsiche aandoening aan het ruggenmerg)
  • Degeneratieve lumbosacrale stenose (lage rugpijn)
  • Atopische dermatitis (huidallergie)
  • Exocriene pancreasinsufficientie (spijsverteringsproblemen)

Omdat het voor KNGF Geleidehonden heel belangrijk is dat onze honden gezond zijn, fokt KNGF alleen met Duitse herders die vrij zijn van al deze erfelijke aandoeningen.

jonge herder in de herfstbladeren
Onze website gebruikt cookies