‘Pups opvoeden gaf mijn leven weer kleur’

Kees schrok toen hij werd ontslagen van zijn werk. ‘Ik bleek reuma te hebben. Werken kostte veel energie, maar ik wilde niet opgeven. Na twee jaar ziekte volgde toch ontslag. Ik was nog maar 53.’ Zijn vrouw Lucia had nog wél een actief en werkzaam leven, terwijl Kees thuiszat. Tot hun dochter een poster van KNGF zag met een oproep voor puppypleeggezinnen. ‘Ik heb altijd al honden gewild, dus ik twijfelde nauwelijks.’    

In 2010 kwam Uzzy als klein pupje bij Kees en Lucia wonen. Het was hun allereerste ervaring met honden. ‘Met die kleine pup moest ik natuurlijk vaak naar buiten. Dat bleek een wondermiddel voor mijn stemming en de reuma.’ In plaats van naar school, voor de opleiding tot hulphond, werd Uzzy moederhond. Ze bleef bij Kees en Lucia wonen om pups voor KNGF voort te brengen. Onder het toeziend oog van Kees en Lucia werden zo’n 70 pups geboren van verschillende moederhonden. ‘Met dit vrijwilligerswerk zijn we een totaal nieuwe wereld ingestapt’, zegt Lucia. ‘Het blijft na al die jaren indrukwekkend om te zien dat hulphonden levens verbeteren.’ 

Helaas is er een lange wachtlijst. Kees: ‘Daar baal ik echt van. Ik heb vaak gepiekerd hoe we daarbij kunnen helpen.’ Het tv-programma De Nalatenschap bracht ze op het idee om aan KNGF na te laten. ‘In overleg met onze kinderen besloten we een deel van onze nalatenschap aan KNGF te schenken. Dat voelt logisch, want Uzzy heeft mijn wereld opengebroken.’ Lucia vult aan: ‘We zijn ook erg onder de indruk van de kennis en toewijding van het personeel. Bij elke stap zijn we met zoveel deskundigheid en warmte begeleid. We zijn nog altijd dankbaar dat KNGF ons deze kans heeft geboden.’